//banners section

Nemački landras rasa svinja počela je da se razvija krajem 20. veka. Stvorena je ukrštanjem autohtonih nemačkih svinja sa dugim ušima, najpre sa velikim jorkširom i nemačkom belom plemenitom, a potom i sa holandskim landrasom. Nemački landras je sličan landrasima drugih naroda, posebno onima iz čijih je zemalja vršen uvoz.

U Srbiji je nemački landras donet početkom sedamdesetih godina, posle uvoza jorkšira, holandskog i švedskog landrasa, kao prva izrazito mesnata rasa svinja.

Eksterijer

Nemacki landras eksterijer

Nemački landras ima glavu je srednju dugu, široka sa blago ugnutim profilom i oborenim ušima. Trup je dug, dubok i širok. Leđa su široka i izrazito muskulozna sa naglašenim dugim leđnim mišićem. Butovi su dobro razvijeni. Noge su srednje visine, nešto debljih kostiju. Koža i dlaka su bez pigmenta.

Proizvodne karakteristike

Prasi 10 živorođenih prasadi po leglu, porodne težine 1,3-1,4 kg. Nakon 30 dana svinja nemački landras dostiže masu od 7-8 kg. Prasad u tovu imaju dnevni prirast od 700-750 g na dan, dok za kilogram mase potrebno je utrošiti 2,8-3,2 kg hrane.

Nemacki landras proizvodne karakteristike

Gaji se u čistoj rasi, a zbog svoje visoke mesnatosti često se koristio u programima meleženja kao terminalna rasa. Danas je potisnut hempširom i durokom. Kod nas se najviše gaji u Vojvodini. U Nemačkoj se pored nemačkog landrasa gaji i nemački landras B.

Ovaj soj je nastao uvoženjem belgijskog i delom holandskog landrasa. Predstavnici ovog soja su sa bolje razvijenijim šunkama i sa većom plodnošću. Zbog tih karakteristika uglavnom se koristi za meleženje.

Jelena Stanojlovic

Comments

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *