//banners section

Plavi bečki kunić nastao je u 19. veku spajanjem belgijskog orijaša sa primitivnim rasama. Prvi put prikazan je na izložbi u Beču 1895. godine. Po veličini ovaj kunić spada u srednje i koristi se za dvojaku proizvodnju. Gaji se i kao kućni ljubimac.

Eksterijer bečkog plavog kunića

Eksterijer bečkog plavog kunića

Mala glava dobro pričvršćena za telo. Uspravne, srednje dugačke uši do 13 cm.

Eksterijerna odlika je valjkasto telo sa jakim prsima i lepo formiranom leđnom linijom. Noge su snažne, srednje dužine. Telesna masa bečkog plavog kunića je 3,5-5,25 kg.

Boja krzna je po celom telu jednolična, srednje do tamnoplava sa jakim plavim odsjajem. Krzno je gusto, srednje dužine. Oči su sivoplave boje, a nokti su tamni.

Proizvodne karakteristike

proizvodne karakteristike beckog plavog kunica

Pare se sa 6 meseci. Ženke bečkog plavog kunića u toku jedne godine odgaje 7-8 legala sa 8 odgajenih mladih po leglu. Brzo odrastaju, tako da u kratkom vremenskom periodu dostignu težinu od 4,5 kg. Imaju izraženu mesnatost i kvalitetno meso. Pored mesa koristi se i krzno koje je takođe dobrog kvaliteta. Bečki plavi kunić odlikuje se i dobrim zdravljem. Otporan je na razna spoljašnja delovanja i klimatske promene. Zbog svoje dobre naravi može da se gaji i kao kućni ljubimac.

Jelena Stanojlovic

Comments

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *